شکل راه رفتن تو

و شکل راه رفتن تو
 معنای مثنوی است
در حالت عمیق عزیمت
 که منظره ی راه
 بازوی صحرایی مرا به تکان می آرد
در حالت عمیق عزیمت شتاب های موازی
 در گردی مچ تو به هم می رسند و
 باد
 صفات باد
 شکل عزیز زانو را
 که قدرت و اطاعت را با هم دارد
 تصویر می کند
 تا قیصر از کف پای تو
 قوس بلند طاق نصرت را
 برگیرد
 در حالت عمیق عزیمت که سمت نیمرخ تو برابر نگهم ماند
 پرواز طوطیان
 جغرافیای صورت من را در هم ریخت
 و آسمان
که بایر از درخشش های آبی می شد
 ناگاه
 نام تو از تمام جهت ها
می آمد
وقتی که باز می ایی
 نام تو را
 تمام جهت ها
 رسم می کنند
و در گذار دامن تو دانه های شن
 بر ریشه های پیدا
 پیراهن عبور شعاع
 می پوشد
پیشانی تو وسعت شیشه است
 وقتی که باز می ایی
 و هر درخت ، بوسه است
 وقتی که مفصل تو ملاقاتی است
 بین صفات باد و تکبیر توفان
 و در هوای دهکده پیشانی تو وسعت اطراف هجر را
 محدود می کند
 تو باز می ایی با موجی از خلیج احمر
 و گامی از عصای موسی
 و شکل راه رفتن تو
 معنای مثنوی است
 و روح مولوی است اینک
 کز ساق تو حکایت نی را
 بر می دارد

  
نویسنده : پارسا ; ساعت ٤:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۱٩
تگ ها :